ભક્તિરાગ...

ભક્તિરાગ, કદી મોળો, સૂકો, ઓછો ન પડે

વહી વહી ને બહોળો સમુંદર થઈને વહે…

હઠ-રાજ-કર્મ કે વિ-યોગ, પ્રારંભ કોઈપણ રસ્તે

આવી મળે બધું જ અંતે આ હ્રદયગાનને પંથે…

પ્રભુપ્રેમ ઊભરાઓ, મન-મસ્તિષ્કને પ્રેરે

બધું જ ન્યોછાવર, પ્રભુ સંવેદન હરીફરીને દિસે…

શું આજ, કાલ, આ જન્મ કે લખચોરાસી, જે એ હશે

એક પ્રવાહ છે વહેતો સમસ્તનો, પરપોટા જ બસ જીવે…

જાણે ઊગીને ઊગીને પાતળી પરતો, મોટાં પેટ ફુલાવી તરે

એક નાની શી લહેર જેવી સ્પર્શી, જોતજોતાંમા ફૂટે…

બધું જ નશ્વર ને ઈશ્વર, જ્યાં ભક્તિભાવ સદા વહે

છતાં નગણ્ય નથી જન્મો કે જીવતર, જો પ્રભુચરણે વીતે…

છોડવાનું કશું જ નથી જ્યાં અભિગમ પ્રભુમય સાચ્ચે ક્ષણે

પછી સાક્ષી હશે પ્રભુ ને ‘મોરલી’ બધું જ થશે પ્રભુ પક્ષે…

-         મોરલી પંડ્યા

ડિસેમ્બર ૯, ૨૦૧૪